تبليغاتX
دانش و ورزش
خانه | آرشیو | پست الکترونیک
سر درد

Alternative Names

Pain - head

Common Causes

The most common headaches are probably caused by tight, contracted muscles in your shoulders, neck, scalp, and jaw. These are called tension headaches. They are often related to stress, depression, or anxiety. Overworking, not getting enough sleep, missing meals, and using alcohol or street drugs can make you more susceptible to them. Headaches can be triggered by chocolate, cheese, and monosodium glutamate (MSG). People who drink caffeine can have headaches when they don't get their usual dailyamount

Other common causes include:

  • Holding your head in one position for a long time, like at a computer, microscope, or typewriter
  • Poor sleep position
  • Overexerting yourself
  • Clenching or grinding your teeth

Tension headaches tend to be on both sides of your head. They often start at the back of your head and spread forward. The pain may feel dull or squeezing, like a tight band or vice. Your shoulders, neck, or jaw may feel tight and sore. The pain is usually persistent, but does not get worse with activity.

Migraine headaches are severe headaches that usually occur with other symptoms such as visual disturbances or nausea. The pain may be described as throbbing, pounding, or pulsating. It tends to begin on one side of your head, although it may spread to both sides. You may have an "aura" (a group of warning symptoms that start before your headache). The pain usually gets worse as you try to move around. For more information on this type of headache, see: migraine.

Other types of headaches:

  • Cluster headaches are sharp, extremely painful headaches that tend to occur several times per day for months and then go away for a similar period. They are far less common.
  • Sinus headaches cause pain in the front of your head and face. They are due to inflammation in the sinus passages that lie behind the cheeks, nose, and eyes. The pain tends to be worse when you bend forward and when you first wake up in the morning. Postnasal drip, sore throat, and nasal discharge usually occur with these headaches.

Headaches may occur if you have a cold, the flu, fever, or premenstrual syndrome.

If you are over age 50 and are experiencing headaches for the first time, a condition called temporal arteritis may prove to be the cause. Symptoms of this condition include impaired vision and pain aggravated by chewing. There is a risk of becoming blind with this condition. Therefore, it must be treated by your doctor right away.

|+| نوشته شده توسط زهرا در شنبه 25 مهر1388 و ساعت 4:59 بعد از ظهر | 
آسیب های ورزشی و بازتوانی , تمرین و عملکرد

Sports injuries and rehabilitation, training, and performance.

Here you’ll find expert advice about injuries and rehabilitation, suggested training routines, and recommended performance techniques for all kinds of sports.

To get started, simply choose your sport below and discover ways in which you can improve your sporting injuries, training and performance.

For more expert advice about injuries, treatment and exercises, take a look at our Treatment Room and Exercise Finder.

Foot ball

Football

Football can cause all kinds of injuries, usually because of poor or non-existent training and performance techniques. Understand how football injuries happen and how they can be treated, as well as various techniques for improving training routines and performance levels. Take a look at our recommended products for treating football injuries and complementing fitness workouts.



RUGBY BALL

Rugby

As such a high impact sport, rugby players tend to experience injuries on a regular basis. The rough tackling and handling of the ball, and sudden bursts of sprints can cause a variety of injuries. Take a look at our advice about the common rugby injuries and how you can treat them, as well as some traditional and more unique training and performance techniques.



cricket

Cricket

Maintaining high endurance levels and maximising upper body strength is key to improving your fitness and performance levels in cricket. Cricket requires players to endure long periods of rest, so emotional and physical factors are important. Take a look at different cricket injuries, and our recommended traditional and unusual training and performance routines.



golf ball

Golf

Many people enjoy playing golf as a past time, as well as in more competitive environments. Many golf injuries are caused by poor swing mechanisms, with wrist, shoulders and backs commonly injured. Read our expert advice about how to treat golf injuries, recommended golf training and how to improve your golf performance.



cycling

Cycling

Many people enjoy going out for a bike ride, either to maintain fitness or for a bit of fun, but cycling can also cause many injuries. Read our recommended cycling training techniques to increase your fitness levels and reduce the risk of injury, as well as ways to improve your performance.



tennis ball

Tennis

Whether you play tennis for fun or in a more competitive environment, you will probably have experienced a variety of injuries. Take a look at our advice about tennis injuries, treatment and prevention, as well as recommended training performance techniques.



swimming

Swimming

Swimming doesn’t carry as high a risk of injury as other sports, such as rugby and football. Ensuring efficient and effective training is important in swimming, as is find ways in which is maximise your fitness and performance levels. Read our advice about swimming injuries, and suggested training and performance methods.



running thumbnail

Running

Running is such a popular sport, whether it’s competing or simply going for a leisurely jog, but that also means that injuries are common. Effective training is important in reducing the risk of injury and improving performance techniques can help to make running easier and more enjoyable. Take a look at our running injury, training and performance advice.

برگرفته از سایت :

http://www.mobilisdirect.com/sportinjurylisting.aspx

|+| نوشته شده توسط زهرا در شنبه 30 خرداد1388 و ساعت 9:6 قبل از ظهر | 
به روز ترین مقاله در سایت pubmed

Risk of hypothermia in a new Olympic event: the 10-km marathon swim.

Exercise Physiology Laboratory, Ministry of Health, National Institute of Traumatology and Orthopedics, Rio de Janeiro, RJ, Brazil. castrorrt@terra.com.br

INTRODUCTION: There are no available data addressing the potential clinical risks of open-water swimming competitions. OBJECTIVE: Address the risks of hypothermia and hypoglycemia during a 10-km open-water swimming competition in order to alert physicians to the potential dangers of this recently-introduced Olympic event. METHODS: This was an observational cross-sectional study, conducted during a 10-km open-water event (water temperature 21 degrees C). The highest ranked elite open-water swimmers in Brazil (7 men, 5 women; ages 21+/-7 years old) were submitted to anthropometrical measurements on the day before competition. All but one athlete took maltodextrine ad libitum during the competition. Core temperature and capillary glycemia data were obtained before and immediately after the race. RESULTS: Most athletes (83%) finished the race with mild to moderate hypothermia (core temperature <35 degrees C). The body temperature drop was more pronounced in female athletes (4.2+/-0.7 degrees C vs. male: 2.7+/-0.8 degrees C; p=0.040). When data from the athlete who did not take maltodextrine was excluded, capillary glycemia increased among athletes (pre 86.6+/-8.9 mg/dL; post 105.5+/-26.9 mg/dL; p=0.014). Time to complete the race was inversely related to pre- competition body temperature in men (r=-0.802; p=0.030), while it was inversely correlated with the change in capillary glycemia in women (r=-0.898; p=0.038). CONCLUSION: Hypothermia may occur during open-water swimming events even in elite athletes competing in relatively warm water. Thus, core temperature must be a chief concern of any physician during an open-water swim event. Capillary glycemia may have positive effects on performance. Further studies that include more athletes in a controlled setting are warranted.

برای خواندن کل مقاله به آدرس زیر رجوع کنید :

http://www.pubmedcentral.nih.gov/articlerender.fcgi?tool=pubmed&pubmedid=19488594

|+| نوشته شده توسط زهرا در شنبه 30 خرداد1388 و ساعت 8:43 قبل از ظهر | 
با عرض سلام خدمت تمامی دوستان عزیز

سال نو همگی مبارک باشه

امیدوارم سالی پر از موفقیت داشته باشید

 

      

دوستان خوبی که از من خواسته بودید که ترجمه مقالات نوشته شده در این وبسایت رو براتون بفرستم باید خدمتون عرض کنم که این مقالات بدون ترجمه فارسی هستند و فقط مقالاتی که در زیر اونها نوشته شده که ترجمه شده ترجمه فارسی داره .

 

|+| نوشته شده توسط زهرا در یکشنبه 16 فروردین1388 و ساعت 4:39 بعد از ظهر | 
صعود انفرداي به روش يوسه ميتي

صعود انفرادي معمولاً هيجان خاص خود را دارد و علاوه بر آن نيز به عواملي ديگر همچون اعتماد به نفس، قدرت بدني و … تكيه مي كند . يكي از عوامل مي تواند خلاقيت باشد. سنگنورد تنها به بكارگيري خلاقيت خويش در صعود باعث مي گردد تا علاوه بر تضمين بيشتر در صعود از سرعت عمل بالا و حذف برخي از كارهاي زيادي كه منجر به تحليل قوا و وقت صعود كننده مي شود صرفه جوئي نمايد.يكي از راههاي صرفه جوئي در انرژي وقتيست كه براي كشيدن بارهاي فرد سنگنورد به هدر مي رود استفاده از روش يوسه ميتي در حمل بار و فرود ها برنامه صعود است. معمولاً در هنگام صعود انفرادي فرد نخست اقدام به صعود از مسير مي كند پس از تشكيل كارگاه فرود كوله خويش را بالا مي كشد كه اين عمل معمولاً با مشكلات خاصي همراه است كه از جمله اين مشكلات به سنگيني كوله كه نياز به انرژي مخصوص براي بالا كشيدن كوله يا برخي اوقات كه کوله در هنگام بالا كشيده شدن به ديواره گير مي كند مي توان اشاره نمود. پس از حمل كوله و استقرار آن در كارگاه فرد مسير بالا آمده را فرود مي رود و اقدام به جمع آوري ابزارهاي كار گذاشته شده در مسير مي نمايد. و در حين جمع آوري وسايل با يومار بالا مي آيد و بعد مجدداً مطابق قبل به صعود مسير ادامه مي دهد.

در روش يوسه ميتي كه اينجا شرح مي دهيم با تغييراتي جزئي در ابزارها و متد صعود مي توان در صرف انرژي و وقت براي بالا كشيدن كوله پشتي و ديگر بارها صرفه جوئي نمود.

ابزارهاي لازم براي صعود نفرادي به شيوه يوسه ميتي:

1-طناب صعود           50متري         11ميل

2-طناب فرود            50متري          9 ميل

3-طناب باركشي        50متري          7 ميل

4-في في اضافي         يك عدد

5-يومار و قرقره براي كارگاه كوله پشتي

6-ديگر ابزارهاي لازم براي صعود مسير(ميخ، چكش، شفت، كارابين و…...)

روش عملكرد در صعود انفرادي به ترتيب اجزاء:

الف- كارگاه اول را آماده مي كنيم، در اين كارگاه محلي براي قرار دادن كوله پشتي كه به وسيله يك في في و يك تكه طنابچه كه با گره پروستیک به طناب اصلي حمل كوله بسته شده است تعبيه مي كنيم.(شكل2)  

 

فیفی سر کوله را با یک کارابین به کارگاه اصلی وصل می کنیم با این کار وزن را از روی طناب حمل کوله برمیداریم و به روی کارگاه منتقل می کنیم.

ب- چنانچه كه احتمال دهيم مسير صعود ترا ورس يا متمايل به چپ يا راست است بخصوص در مواقعي كه اين مسير با شيب منفي همراه باشد، حتماً‌ انتهاي طناب 9ميل فرود را نيز در اين كارگاه فيكس مي كنيم، تا در موقع فرود براي رسيدن به كارگاه با مشكلي مواجه نشويم.

ج-سر ديگر طناب 7ميل حمل كوله را به صندلي صعود وصل مي كنيم و يومار رابه طناب اصلي صعود زده و شروع به صعود مي كنيم.

د-پس از صعود يك طول طناب نخست اقدام به تشكيل يك كارگاه مي نمائيم و سر طناب اصلي صعود را در اين كارگاه فيكس مي كنيم. كارگاه ديگري در كنار كارگاه اول زده سر طناب فرود را در آن فيكس كرده و ابزار فرود را به صندلي وصل مي كنيم.(شكل3)

هـ -  سر طناب 7ميل حمل كوله پشتي را به صندلي وصل مي كنيم و طناب را از قرقره و يوماري كه بين دو كارگاه آويزان كرده ايم عبور مي دهيم. وظيفه يومار متصل قرقره فيكس كردن طناب پس از رسيدن كوله به محل كارگاه مي باشد. (دقت كنيد كه يومار شما به نحوي قرار بگيرد كه در موقع فرود به راحتي طناب از آن عبور كند و در موقعي كه لازم است فيكس شود).

و- شروع به فرو رفتن نماييد، در اثر وزن شما كوله پشتي كه معولاً از وزن شما سبك تر مي باشد آرام آرام به بالا كشيده مي شود.

ز- پس از ارسيدن به محل كارگاه پائين شروع به آزاد كردن حمايت مياني ها و خروج آنها از مسير مي نمائيم، و مرحله به مرحله با يومار به محل كارگاه جديد باز مي كرديم.

|+| نوشته شده توسط زهرا در دوشنبه 26 اسفند1387 و ساعت 4:51 بعد از ظهر | 
قوانين و مقررات هندبال
قوانين و مقررات پنج اصل در هندبال ميباشد.

       1.         دريافت

       2.         پاس

       3.         در

       4.         شوت

       5.         گول يا فريب

وسايل اصلي بازي هندبال، توپ دروازه- و زمين مي‌باشد.

توپ:

از جنس چرب طبيعي يا مصنوعي است و بنا به لغزنده يا براق باشد و بصورت دايره كامل باشد.محيط توپ ويژه مردان بزرگسال بين 58 تا 60 سانتيمتر و وزن آن 425 تا 475.

محيط توپ ويژه بانوان و جوانان 54تا56 سانتي‌متر و وزن آن بين 325 تا 400 گرم است.

دروازه‌ها:

هر زمين داراي دو دروازه ميباشد كه دو طرف زمين مي‌باشد. طول دروازه 3 متر، عرض 2 متر عمق بالاي يك متر و عمق پايين 5/1 متر سطح اتكا را تشكيل مي‌دهد.

 زمين بازي هندبال:

يك مربي مستطيل است كه طول زمين 5سانتي‌متر ميباشد. داراي دو نيمع ميباشد كه با خط سرتاسري وسط تعيين مي‌گردد.

در هزينه دو محوطه 6 و 9 متري جلوي دروازه ما قرار دارد كه محوطه شش متر براي دروازبان و 9 متر براي پرتاب خطاهاي افراد دفاع ميباشد.

در جلوي دروازه يك خط 15×5 سانتي‌متر به فاصله  چهار متر از خط دروازه وجود دارد كه حد جلو آمدن دروازه‌بان را در موقع پرتاب پنالتي است.

خط ديگري به ابعاد 100×5 سانتي‌متر در فاصله هفت متري دروازه ميباشد كه محل پرتاب پنالتي ميباشد.

وقت بازي براي بازيكنان زن و مرد 16 سال به بالا دو نيمه 30 دقيقه‌اي با 10 دقيقه استراحت وقت بازي براي جوانان 12 تا 16 سال 25×2 دقيقه و براي جوانان 8 تا 12 سال 20×2 دقيقه كه بين هزينه 10 دقيقه استراحت داده مي‌شود.

وقت بازي براي خردسالان زير 8 سال 10×2 يا 15×2 دقيقه با 10 دقيقه استراحت بين دو نيمه وقت با سوت داور شروع و با علامت «وقت نگهدار» پايان مي‌يابد. ضمناً در صورتي كه بربازي را خواسته باشند و بازي مساوي بشود دو نيمه 5 دقيقه‌اي بازي مي‌كنند و بدون استراحت و سواد و نيمه و اگر مساوي شد باز هم دو نيمه ديگر .

برگرفته از سایت :

http://www.ktn1.com/Ghvanin/Gh_handbal.htm



ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط زهرا در چهارشنبه 9 بهمن1387 و ساعت 11:11 قبل از ظهر | 
آسیب های مچ دست و ژیمناست

به میزان زیادی ناشی از وزن سنگین و فشار وارده بر روی مچ دست ژیمناست هاست که باعث می شود مچ دست برای آسیب پتانسیل زیادی داشته باشد . خیلی از ژیمناست ها مچ دست شان را درگیر حرکات انقباضی و سریع می کنند . حمل کردن همه وزن بدن بر روی مچ دست هنگامی که مچ دست به پشت خم شده است برای حمایت از بالانس می تواند منجر به شکستگی ، دررفتگی و اسپرین شود که خیلی از آنها با تأثیرات بلند مدت مزمن همراه است . تا موقعی که بیشترین آسیب های ژیمناست ها مثل آسیب ورزش های دیگر اتفاق می افتد ، دو آسیب مزمن ( خرد شدن یا شکستگی مچ دست  و شکستگی فشاری سر بالایی استخوان رادیوس ) نیاز به درمان پزشکی خاص و ویژه دارد .

خرد شدن پشت مچ دست

رایج ترین آسیب مچ دست ژیمناست ها ، خرد شدن پشتی مچ دست است که زمانی اتفاق می افتد که انتهای استخوان رادیوس به استخوان های مچ دست ضربه می زند ( برخورد می کند ) مثل زمانی که بر روی دست ها معلق می زنند یا بر روی دست ها راه می روند . این آسیب نتیجه باز شدن پایدار یا کشش بیش از دامنه طبیعی مفصل است که هایپراکستنشن یا باز شدن بیش از اندازه نامیده می شود . هم چنین نیرویی که بر روی مفصل یا استخوان وارد می شود یا نیروی بیش از اندازه محور می تواند باعث ایجاد این شرایط شود . آسیب زمانی بدتر می شود که تمام وزن بدن بر روی مچ ها قرار می گیرد ، مانند زمانی که بالانس همراه با جهش باشد  یا بیم بالانس اجرا شود . درد و حساسیت پشت مچ دست که همراه با آسیب است معمولا ٌ فقط بعد از این که برنامه روزانه ژیمناست ها کامل شده باشد فروکش می کند و کاهش می یابد .

درمان

برای درمان خرد شدن پشت مچ دست ، یک ژیمناست باید کاملا ً از کارها و فعالیتهایی که شامل هایپراکستنشن و بارگذاری محوری است خودداری کند . پوشیدن یک اسپیلت ( پوشش ) یا یک حمایت بسته برای پشت مچ ، در خواست کیسه یخ برای منطقه آسیب دیده ، و خوردن داروهای پزشکی ضد التهاب و تورم ( مثل اسپرین ، ایبو پروفن ) ، برای کاهش درد و تورم راهی مناسب است. این مهم است که مفصل آسیب دیده قبل از شروع تمرینات کششی و قدرتی توانبخشی استراحت کاملی داشته باشد . بعد از ارزیابی آمادگی جسمانی ، ورزشکار می تواند به فعالیت های مرتبط با ورزش برگردد . اگر درد با وجود استراحت و تمرینات توانبخشی باقی ماند ، تزریق کورتیزون تقسیم شده ممکن است کمک کند . به استثناء این که ، روش های عمل جراحی ممکن است نیاز به اصلاح کردن آسیب ها داشته باشد .

ترجمه : زهرا بیات

|+| نوشته شده توسط زهرا در سه شنبه 1 بهمن1387 و ساعت 3:19 بعد از ظهر | 
انعطاف پذیری
سلام دوستان گلم

من این مقاله رو چند ماهه پیش در وبلاگم گذاشته بودم این چند هفته ترجمشو برای بیشتر از ده نفر فرستادم تصمیم گرفتم که ترجمشو در این قسمت بذارم

معذرت می خوام از کسانی که ایمیلشونو گذاشتن تا براشون بفرستم .... وقت نمی کنم

واسه همین اگر لطف کنید خودتون از این جا بردارید ممنون میشم :

انعطاف پذیری توسط Gummerson  این گونه تعریف شده است : " دامنه حرکتی مطلق دریک مفصل یا مجموعه ای از مفاصل که در یک تلاش آنی و زود گذر با کمک یار مقابل یا یک وسیله مجهز قابل دسترسی است ." این تعریف به ما می گوید که انعطاف پذیری چیزی عام و کلی نیست ؛ اما برای یک مفصل مخصوص یا مجموعه ای از مفاصل ویژه و خاص است . به عبارت دیگر ، این یک افسانه است که بعضی از افراد به طور ذاتی در تمام بدنشان انعطاف پذیر هستند . وجود انعطاف پذیری در یک منطقه یا مفصل خاص لزوما ً اشاره نمی کند  به این که عضو دیگر هم انعطاف پذیر است . وجود سستی در قسمت فوقانی بدن به این معنی نیست که قسمت تحتانی بدن شما هم سست است . به علاوه مطابق با SynerStretch  انعطاف پذیری در یک مفصل هم چنین " ایفا کننده حرکت خاص درمفصل ( توانایی انجام باز کردن مفصل جلویی به توانایی باز کردن جانبی اشاره نمی کند حتی اگر هر دو حرکت در لگن اتفاق بیفتد .) "

·        انواع انعطاف پذیری

·        فاکتورها و عوامل محدود کننده انعطاف پذیری

·        کشش و انعطاف پذیری

·        انعطاف پذیری بیش از حد

خیلی از این افراد از این حقیقت بی اطلاع هستند که انواع مختلفی از انعطاف پذیری وجود دارد . این انواع مختلف انعطاف پذیری مطابق با انواع مختلف فعالیت هایی که شامل تمرین ورزشی هستند ، گروه بندی می شوند . یک نوع آن که شامل حرکت می شود دینامیک نامیده می شود و نوع دیگری که حرکت ندارد استاتیک نامیده می شود . انواع مختلف انعطاف پذیری

 ( همانطورکه  Kurz می  گوید ) :

·        انعطاف پذیری دینامیک ( انعطاف پذیری کینتیک یا جنبشی هم نامیده می شود )

·        انعطاف پذیری فعال استاتیک ( انعطاف پذیری فعال یا اکتیو هم نامیده می شود )

·        انعطاف پذیری غیر فعال استاتیک (انعطاف پذیری غیر فعال یا پسیو هم نامیده میشود)

تحقیق نشان داده است که انعطاف پذیری فعال نسبت به انعطاف پذیری غیر فعال ارتباط بیشتری با دستیابی به سطوح ورزشی دارد . انعطاف پذیری فعال نسبت به انعطاف پذیری غیر فعال سخت تر رشد و توسعه پیدا می کند . ( که این بیشترین موردی است که افراد در رابطه با انعطافپذیری فکر می کنند ) انعطاف پذیری فعال فقط برای پیدا کردن موقعیت گسترش نخستین به انعطاف پذیری غیر فعال نیاز ندارد . آن هم چنین به قدرت عضله برای توانایی حفظ و نگه داشتن موقعیت هم نیاز دارد . همانطورکه Gummerson  می گوید ، انعطاف پذیری (او از اصطلاح پویایی استفاده می کند ) تحت تأثیرفاکتور های زیر است :

1.     اثرات درونی

·        نوع مفاصل ( بعضی مفاصل به سادگی انعطاف پذیر نمی شوند )

·        پایداری درونی داخل یک مفصل

·        شکستگی های استخوان که حرکت را محدود می کند

·        کشسانی بافت عضله ( بافت عضله ای که جای زخم از یک آسیب قبلی روی آن است

 خیلی کشسان نیست )

·        کشسانی تاندون ها و لیگامنت ها ( لیگامنت ها خیلی زیاد کشیده نمی شوند و تاندون ها

 نباید اصلا ً کشیده شوند )

·        کشسانی پوست ( پوست در حقیقت در جه ای از کشسانی دارد ، اما نه زیاد )

·        توانایی یک عضله برای استراحت و انقباض برای به دست آوردن بیشترین دامنه حرکت

·   دمای مفصل و بافت های پیوسته به آن ( مفاصل و عضلات در دمای 1 تا 20 درجه بیشتر از

 دمای طبیعی بدن انعطاف پذیری بهتری دارند )

2. اثرات خارجی

·        دمای محیطی که در آن تمرین می کنند ( دمای گرمتربیشتر موجب افزایش انعطاف پذیری می شود )

·        ساعات روز ( بیشتر افراد در بعد از ظهر بیشتر از صبح انعطاف پذیر هستند ، اوج انعطاف پذیری از ساعت 2:30 تا 4 بعد از ظهر است )

·   مرحله ای در فرآیند برگشت به حالت اولیه ( ریکاوری ) مفصل ( یا عضله ) بعد از آسیب( مفاصل و عضلات آسیب دیده معمولا ً چند درجه کمتر از زمانی که سالم هستند انعطاف پذیر

 هستند )

·        سن ( سنین قبل از بلوغ عموما ً از بالغان بیشتر انعطاف پذیرند )

·        جنس ( خانم ها عموما ً بیشترً از آقایان انعطاف پذیرند )

·        یک توانایی که با یک تمرین خاص انجام می شود ( تمرین کامل می کند )

·        یک تعهد به دستیابی به انعطاف پذیری

·        محدودیت در هر پوشش یا هر تجهیزاتی

بعضی منابع هم چنین پیشنهاد می کنند که آب یک عنصر غذایی مهم وابسته به انعطاف پذیری است . معتقدند که بازده آب افزایش یافته با افزایش پویایی مشارکت می کند ، به خوبی آرامش کل بدن را افزایش می دهد . بیشتر از بحث کردن روی هر یک از این جرئیات مهم فاکتورها،به عنوان Gummerson من تلاش خواهم کرد تا روی بعضی از بیشترین فاکتورهای رایجی که انعطاف پذیری را محدود می کنند متمرکز شوم .

مطابق با SynerStretch ، بیشتر فاکتورها ی رایج اینها هستند ، شکستگی استخوان ، توده یا جرم عضله ، بافت چربی زیاد ، و بافت رباط ( و البته ، آسیب جسمانی یا ناتوانی ) . وابستگی بین نوع مفصل درگیر در حرکت و شرایطی که ارائه می دهد ( آیا آن سالم است ؟ )، شکستگی استخوان در مکانهایی از مفصل خاص برای محدودیت انعطاف پذیری خیلی قابل توجه هستند . این یک روش رایج است که سن می تواند یک فاکتور محدود کننده انعطاف پذیری باشد که مفاصل افراد مسن تر مثل افراد جوانتر ( از نظر سلامتی ) محافظت نمی شوند. توده یا جرم عضله می تواند یک فاکتور باشد زمانی که عضله به طور سنگینی رشد می کند که این با توانایی بردن مفاصل نزدیک هم ، برای دامنه حرکتی کامل شان مداخله می کند .( برای مثال ، همسترینگ های بزرگ توانایی خمیدگی کامل زانو را محدود می کنند ) . توده چربی زیاد یک محدودیت مشابه را تحمیل می کند .

اکثر کار( انعطاف پذیری )باید مستلزم انجام تمرین های طراحی شده ای باشد که مقاومت داخلی را کاهش می دهد که پیشنهاد می شود توسط بافت نرم انجام شود . بیشتر تمرینات کششی تلاش می کنند تا این هدف را به انجام برسانند و می توانند توسط تقریبا ً هرکسی صرفنظر از سن وجنس انجام شود .

 متن انگلیسی در ادامه مطلبه


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط زهرا در جمعه 15 آذر1387 و ساعت 2:12 بعد از ظهر | 
»نكاتى چند در مورد نصب حمايت ميانى روى يخ «

نصب حمايت ميانى قابل اطمينان ميتواند مشكل‏ترين قسمت يخنوردى باشد، در واقع هنگاميكه خيس هستند و انگشتانتان يخ زده و در آغاز يك خستگى شديد ميباشيد و با تعادلى ناپايدار از نوك يك وسيله آويزان، ممكن است راندن پيچى را به درون يخ از صعود مشكل‏تر بيابيد. يا برخوردى از لوازم مناسب و راهنمايى‏هاى درست نصب حمايت ميانى مستحكم در اغلب شرايط يخنوردى كارى ممكن است. يخ ماده‏اى است كه دائم در حال تغيير ميباشد. يك روز مى‏تواند يكپارچه و قابل شكل دادن و نصب حمايت ميانى آن آسان باشد و روز بعد مى‏تواند شكننده، تو خالى و تقريباً غير قابل صعود باشد چه رسد به آنكه قابليت نصب حمايت ميانى را هم داشته باشد. فاصله بين ميانيها به تجربه و شرايط يخ و مقدار ماجرا جوش كه بخواهيد احساس كنيد بستگى دارد. نصب ميانى بر روى يخ خسته كننده مى‏باشد و هر چه در بين ميانيها فاصله بياندازيد، احتمال اينكه فرسوده شويد كمتر است. شما مى‏توانيد ميانيها را در يخ در وضعيت‏هاى متفاوتى نصب كنيد و هر روشى را كه بكار مى‏بريد از محكم بودن ابزار يخنوردى كه از آنها آويزان مى‏شويد اطمينان حاصل كنيد.

يكى ار ساده‏ترين و سريعترين راههاى نصب حمايت ميانى در يخ حلقه كردن يك دست از آرنج در نوار حمايت چكش يخ ميباشد و بعد از آن استفاده از هر دو دست براى نصب پيچ يا ميخ است. از اين روشها با احتياط استفاده كنيد، زيرا مى‏تواند بر ابزارى كه وزن شما را تحميل مى‏كند فشارى به بيرون آمده و آنرا از جاى خود در آورد. اگر استفاده از تكنيك اول مشكل به نظر مى‏رسد ميتوانيد كار را بترتيب زير ساده كنيد. از يك چكش يا تبر با دست كشيده آويزان شويد. براى امنيت بند حلقه حفاظت آنرا براى حفاظت به پيچ بياندازيد و ميانى را با دست ديگر نصب كنيد. آويزان شدن به نوارهاى عالى و محكم كه به ابزار يخنوردى شما متصل باشد، راحت‏ترين راه نصب حمايت ميانى مى‏باشد. امّا ضررهاى زيادى هم دارد. اول اينكه اين نوارها در موقع صعود مزاحم شما مى‏شود و بدور وسايل ديگر مى‏پيچد. دوم اينكه بايد مواظب باشيد كه به عقب خم نشويد چون آويزان شدن از نوارها باعث بيرون كشيده شدن چكش يخنوردى از يخ مى‏شود و بالاخره يخنوردان معتقد به حفظ اصول، آويزان شدن از اين نوارها را غير اصولى تلفى مى‏كنند. مثل اينكه در هنگام صعود آزاد يك صخره براى كمك گرفتن به يك اسلينگ چنگ بزنيد. حمايت ميانى را در محكم‏ترين يخ دوروبرتان نصب كنيد. پيچ‏هاى و ميخ هايى كه رو به پائين و در محلهاى كه شيب كمترى دارند و حالت طاقچه مانند دارند نصب شوند ايده آل هستند. بشرط اينكه شما ميانى را بيش از حدّ نزديك لبه يخ نصب نكنيد.

 


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط زهرا در جمعه 1 آذر1387 و ساعت 9:58 قبل از ظهر | 
تغذیه در ورزش والیبال

   

والیبال جزء ورزشهای پر تحرک و پر انرژی است و یکی از مهمترین شاخصه‌های مفید و مهم در موفقیت یک والیبالیست تغذیه مناسب او است. زیرا این ورزش علاوه بر فعالیت جسمی‌زیاد به فکری باز و آماده نیازمند است که بدون یک رژیم غذایی اصولی و درست توسط یک مشاور تغذیه امکان پذیر نخواهد بود.

بنابراین تصمیم گرفتیم به تغذیه والیبالیست‌ها بپردازیم:

تغذیه پیش از بازی

1-  غذایی که پیش از آغاز بازی مصرف می‌شود باید سطح انرژی را در بدن ورزشکار به حداکثر ممکن برساند و بازیکن را برای انجام یک مسابقه نفس‌گیر آماده سازد. این غذا باید تقریبا سه ساعت پیش از گرم کردن برای آغاز مسابقه خورده شود تا مشکلی در طول مسابقه ایجاد نگردد. در اینگونه مواقع از صرف غذاهای جدید باید پرهیز شود. غذایی که پیش از انجام مسابقه صرف شود باید غنی از هیدراتهای کربن باشد زیرا این مواد منبع خوبی برای تامین انرژی عضلات به شمار می‌آیند. همچنین مصرف پروتئین مطلوب و مناسب نیز در این غذا لازم است. پروتئین در حفظ انرژی جذب شده به بدن کمک می‌کند و روند گوارش را آهسته‌تر و از بروز احساس خالی بودن معده در بازیکن جلوگیری بعمل می‌آورد. یک غذای مطلوب قبل از مسابقه می‌تواند یک ساندویچ جوجه کباب همراه سیب‌زمینی برشته‌شده به همراه ترب سیاه و هیدراتهای‌کربن و پروتئین باشد و برای مصرف پیش از مسابقه مطلوب است. مصرف نزدیک به 32 اونس آب نیز لازم است.

2-  غذایی که مصرف می‌کنید سبک و پرانرژی و غنی از هیدراتهای‌کربن و نیز حاوی پروتئین باشد. مثل نوشیدنی‌های ورزشی، نان و کره و فندق، ماست و میوه با شیرکاکائو و کراکر.

3- سعی کنید همین غذای سبک را پس از مسابقه نیز مصرف کنید. با اینکار می‌توانید ظرف مدت 30 تا 45 دقیقه انرژی فراوانی بگیرد و خود را برای مسابقه بعدی آماده سازید.

4- عمل هیدرات‌سازی را با برخی نوشیدنی‌های ورزشی انجام دهید. این قبیل آشامیدنی‌ها عوامل مطلوبی برای فرآیند هیدرات‌سازی به شمار می‌آیند. افزودن سدیم و پتاسیم جایگزین الکترولیت‌های از دست رفته می‌شود. وجود سدیم موجب افزایش عطش می‌شود. آب می‌تواند قبل از اجرای کامل فرآیندهای هیدرات سازی، جلوی عطش را به طور کامل بگیرد. در مجموع تغذیه مفید و مناسب فرآیندی روزانه با هدف افزایش توانمندی و بهبود عملکردها است. برخی شیوه های ساده برای عادت به رژیم غذایی وجود دارند کهمی‌توانند در آماده سازی هیدرات سازی و استفاده از انرژی جذب شده به بدن کمک کنند.

منبع :

www.seemorgh.com/health


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط زهرا در شنبه 6 مهر1387 و ساعت 12:56 بعد از ظهر | 
Powered By BLOGFA - Designing & Supporting Tools By WebGozar