X
تبلیغات
دانش و ورزش - ژیمناستیک
علمی-ورزشی
سلام خدمت مریم خانم

نه ایمیل داده بودی نه آدرس وبتو

مجبور شدم اینجا جوابتو بدم

اینم چند تا ار حرکات و مهارتهای ژیمناستیک به انگلیسی:

اگه دوست داری بیشتر اطلاعات کسب کنی

به آدرس زیر یه سر بزن:

http://www.drillsandskills.com

+ نوشته شده در  جمعه 16 فروردین1392ساعت 6:19 بعد از ظهر  توسط یک افسرده  | 

Gymnastics: Injury, Prevention, Treatment - A Brief Overview 

In every sport--not just gymnastics--there stands the risk of injury, no matter how adept or flexible your gymnast happens to be. The sport requires a lot of psychological and physical preparation, in part because it is extremely rigorous, and in part because it demands a higher level of skill than most other sports. The complexity that routines entail increases the risk of painful injury and fatigue if proper preparations are not taken to ensure all-around safety.

The most common injuries to the body are those to the ankles and feet, the lower back, knees, hands, and wrists. These can be due to overuse or simple stress. The lower body injuries are generally because of unbalanced landings, while the back experiences strain when insufficient stretching has been performed. Scrapes and bruises are to be expected, even if your gymnast is properly attired -- so simply be prepared. Any injury to a gymnast’s body can be detrimental to his or her performance in the future. Stiffness can result from lack of use of a limb or of the back if he or she is put out of the game for too long--that is, if the injury is serious. For the most part, as a parent, you will have to deal with less serious injuries (hopefully), and you will not need to visit the doctor’s office to have them treated.

In any case, the best course of action is indeed prevention. The standard safety measures in any sport are simple and easily implemented, most especially for gymnastics.

First, you will want to make sure that your gymnast wears the proper clothing. If he or she has long hair, tie it back, braid it, or otherwise secure it. Do not allow them to wear clothing that is too loose or baggy and conducive to tripping. Remove all jewelry. Rings, for instance, can be caught on swelling fingers if one is sprained. Earrings can be torn from earlobes or carteliage in a mishap.

Then, make sure that you and your gymnast takes stock of the surroundings. Wires from equipment can trip or cut; running into poles or other gymnasts can be a disaster. To trip on a mat that is higher than the current surface might be painful.

Next, have them warm up. Warmups are vital to any sport, and every gymnast, whether they are a preschooler or a professional, should do them before starting any strenuous activity. This includes jogging, speed walking, and stretching -- anything to get the blood moving and the heart pumping. Believe it or not, a good stretch decreases the risk of a strained or pulled muscle, and it actually feels good. If you’re training with your young gymnast at home or otherwise on your own time, it’s advisable to be a good role model and join them in their warm-ups. Turn on some music and move too. It’s a triple plus: you’ll be showing her or him how to properly warm up, that you are interested in what they are doing, and you will be getting your heart rate going strong too.

When your gymnast is out on the floor, make sure that he or she takes breaks for water frequently. Hydration is key to good health. If he or she is sweating profusely, dehydration is possible, and that too can be a disaster waiting in the wings.

Beyond all of the hazards of gymnastics, there is treatment for any injuries received. Of course, if your gymnast is injured severely, a doctor visit might be the best idea -- or even the emergency room. However, that is simply common sense. On the other hand, if your child is not injured severely, you may wish to take care of him or her yourself.

But whatever you decide to do, please understand I am not a doctor and you should always consult your family doctor if you have any problems or concerns.

For sprains, strains, bumps and bruises, you should use ice for the first twenty four hours. Ice cubes in a plastic bag with a facecloth or a hand towel wrapped around the bag itself is sufficient if you do not have a medical ice pack. Never place ice directly against skin - and never ice for more than twenty to thirty minutes at a time.

Three or four times in the first day after the injury should be sufficient. After that, gentle heat compresses will help to relax any muscle spasms or pain that isn’t taken care of with some kind of pain reliever (consult a doctor before giving your gymnast ANY medication).

Hopefully, you’ll never have to deal with injuries -- but remember, prevention is better than anything else. Keep this in mind and be safe.

 

+ نوشته شده در  جمعه 31 اردیبهشت1389ساعت 2:7 بعد از ظهر  توسط یک افسرده  | 

ستون فقرات هم مثل هر ساختمان ديگر بطور طبيعي در معرض تغييرات ناشي از افزايش سن است اما ...
برخي مسائل مثل حركات بيش از حد يا ناصحيح ، استفاده نادرست ، سوانح رانندگي كه باعث خميدگي ناگهاني سر به جلو و سپس عقب مي شوند ( Wiplash ) ، كارهاي سنگين ، حمل وسايل و اشياء روي سر ( كه در جامعه روستايي ما شايع است ) ، اختلالات مادرزادي و ... سرعت و شدت پيدايش اين تغييرات را بيشتر مي كنند.از جمله اين تغييرات مي توان به تغيير ساختمان ديسك بين مهره اي ، برجسته شدن آن به داخل كانال نخاعي يا سوراخ هاي بين مهره اي ، پيدايش خارهاي استخواني در لبه مهره ها ( اوستئوفيت ) و حتي تغيير شكل و بهم خوردن انحناي طبيعي آنها اشاره كرد .هر كدام از اين تغييرات ، بسته به محل ، مي توانند باعث فشار بر ريشه هاي عصبي يا حتي نخاع شوكي شوند و بيمار را علامتدار كنند .

علائم اسپونديلوز گردني :  neck pain/pain/headache/degeneration/woman

اغلب بيماران با درد و محدوديت حركتي ناحيه گردن مراجعه مي كنند .بسته به محل فشار ، ممكنست علائم محدود به اندام فوقاني باشند ( بي حسي ، دردتير كشنده به شانه يا دست و خصوصا پشت سر و كاهش قدرت عضلاني ) ، يا اندام تحتاني را درگير كنند ( سفتي و اختلال در قدرت عضلاني پاها ، اختلالات حسي ، بي اختياري يا احتباس ادرار و مدفوع و بعضا علائم در هر چهار اندام مشاهده مي شوند .برخي از سر دردها خصوصا سردردهاي نيز كشنده از پشت سر كه با حركات يا برخي وضعيت هاي خاص پديد مي ايند ، درد بين دو كتف و درد شانه ها نيز از جمله علائمي هستند كه ميتوانند در اثر اسپونديلوز مشاهده شوند و متأسفانه پاسخ كمتري به درمان مي دهند. براي بررسي و تأييد تشخيص اسپونديلوز گردن مي توان از عكس راديوگرافي ساده در چهار جهت ، سي تي اسكن و MRI استفاده كرد كه هر يك ارزش خاص خود را دارند .

اصول درماني :

بستن يقه هاي طبي مخصوص و محدود ساختن حركات گردن براي مدت كوتاه مي تواند از شدت درد بكاهد ، حركات درماني با احتياط و فيزيوتراپي نيز در بسياري از موارد مشكلات بيمار را كاهش مي دهند اما در برخي موارد خصوصا در صورت وجود علائم عصبي يا شواهدي به نفع فشار بر نخاع ، انجام عمل جراحي كمك زيادي به بيمار خواهد كرد و علاوه بر كاهش درد از پيدايش علائم عصبي شديدتر جلوگيري خواهد كرد .انجام يك سري حركات كششي و تقويتي مي تواند از پيدايش درد هاي گردن و شانه جلوگيري كرده و درصد زيادي از موارد را بهبود بخشد .

نویسنده :دکتر مجید ظهرابی
+ نوشته شده در  سه شنبه 3 اردیبهشت1387ساعت 10:22 قبل از ظهر  توسط یک افسرده  | 

ارزشيابي برنامه هاي پارالل

Image

پارالل شامل دو چوب تخم مرغي شکل ( سطح مقطع چوبها بيضي ميباشد ) به طول ۵/٣ متر است که فاصله آنها از يک ديگر ٤٢ تا ٤٨ سانتيمتر تغييرپذير ميباشد و در ارتفاع ١٧۵ سانتيمتري زمين روي يک صفحه آهنين مطابق شکل زير بطور موازي قرار گرفته است


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه 23 آذر1386ساعت 5:5 بعد از ظهر  توسط یک افسرده  | 

 

ژیمناستیک ریتمیک یکی از زیباترین و پر ریزه کاری ترین ورزشها است، که ترکیب کاملی از علوم ورزش و زیبایی شناسی است و در میان ورزشهای مسابقات المپیک قرار دارد. این ورزش ترکیبی از تحرک و انعطاف پذیری ژیمناستیک، دانش تکنیکی باله و ریتم و برانگیختگی رقص مدرن است که حرکات موزون، گویا، مختصر و با متانت آن تقریبا" بی رقیب می باشد.

ژیمناستیک ریتمیک با حرکاتی به زیبایی و متانت باله اجرا میشود و در کل بسیاری از فرمهای قرارگیری و پرشها را از باله وام گرفته است. هنگامی که ژیمناستیک ریتمیک نظر فدراسیون بین المللی المپیک (FIG) را در قرن بیستم جلب کرد، علاقمندان آنرا ژیمناستیک مدرن نام گذاری کردند. اما با پی گیری تاریخ نسبتا مبهم آن، میتوان قدمت این ورزش را تا قرن گذشته دنبال کرد.

در سالهای 1800، ژیمناستیک ریتمیک به شکل ژیمناستیک گروهی وجود داشته است و میتوان در آن نشانه هایی از طراحی رقص ابتدایی را پیدا کرد. پیشرفت این ورزش تا سالهای 1930 که در اولین دوره مسابقات ورزش تجربی در اروپای شرقی معرفی شد، بسیار کند بود. زمانی که FIG به این ورزش علاقمند شد، مدتها بود که حرکات پیچیده زمینی ژیمناستیک ریتمیک، توجه و علاقه تعداد زیادی از ژیمناستهای زن را جلب کرده بود.

در سال 1962 این ورزش توسط کمیته جهانی المپیک به عنوان یک رشته رسمی پذیرفته شد و یک سال بعد، مسئولان ورزش بوداپست یک برنامه سابقه جهانی برای این رشته برگزار کردند و در سال 1964 این مسابقات، بعنوان اولین دوره مسابقات جهانی قهرمانی ژیمناستیک ریتمیک، نام گذاری شد. لودمیلا ساوینکووا (Ludmila Savinkova) از شوروی اولین قهرمان جهان در این رشته است. این مسابقات در سری اول تنها شامل 28 شرکت کننده از ده کشور اروپایی بود. این ارقام به سرعت افزایش پیدا کرد و این رشته در تمام جهان علاقمندان فراوانی پیدا کرد.


حرکات روبان
اولین حضور ورزشکاران ژیمناستیک ریتمیکدر مسابقات المپیک در سال 1984 بود و به سرعت توجه عموم را به خود جلب نمود و تماشاگران و دست اندرکاران به سرعت به امکانات آن پی بردند. این رشته که با کمک وسایل خاص انجام میشد یک رشته ورزشی مختص بانوان بود. دختران جوان و زنان در هر سنی میتوانستند به این ورزش بپردازند و آنرا به صورت تفریحی یا حرفه ای دنبال کنند. ژیمناستها همراه با موسیقی برنامه خود را در زمینی به وسعت 13 متر مربع اجرا میکنند و از وسایلی چون طناب، حلقه، توپ و روبان استفاده میکنند.

در مسابقات انفرادی، شرکت کنندگان با 4 یا 5 وسیله چند برنامه اجرا میکنند و در مسابقات تیمی، تیمهای 5 نفره یک بار با میل club برنامه اجرا میکنند و یک بار به این صورت که دو نفر از آنها به حلقه و سه نفر به روبان مجهز هستند. در برنامه های گروهی، کار بر اساس قابلیتهای ورزشکاران در انجام حرکات هماهنگ و هم گام و توانایی آنها در به کار بردن ابزارها ارزش گذاری میشود. هرقدر بده بستان بین ورزشکاران بیشتر باشد، تماشاگران بیشتر محو زیبایی، هیجان و مهارت گروه میشوند.

یکی از محسنات این رشته ورزشی به دست آوردن تواناییهای اولیه در شناخت ریتم و اجرای حرکات موزون مانند: انعطاف پذیری، حفظ تعادل، قدرت بدنی، چالاکی و هماهنگی بین حرکات دست و چشم است که میتواند در ورزشهای دیگر نیز بسیار کارآمد باشد. با تعلیم صحیح، قابلیتهای کودکانی که در کلاسهای معتبر ژیمناستیک ریتمیک شرکت میکنند بسیار افزایش میابد.

هماهنگی : با آموختن مهارتهای اولیه ژیمناستیک ریتمیک، کودک به حس دقیقتری از تعادل، خودآگاهی و هماهنگی حرکات دست مییابد.

اعتماد به نفس : ژیمناستیک ریتمیک بر پایه آموزش تدریجی حرکات از ساده به پیچیده قرار دارد. هنگامی که کودک می آموزد حرکات پیچیده را انجام دهد، این پیشرفت به او اعتماد به نفسی میدهد که در تمام رفتارهای او موثر خواهد بود.

انضباط : کودک در حین آموزش یاد میگیرد که اگر کاری را با قانون و آداب خاصی انجام دهد، موفق خواهد شد و رسیدن به این برنامه به انضباط نیاز دارد. مفرح بودن این ورزش، خود بهترین مشوق برای ادامه دادن منظم آن خواهد بود.

خلاقیت : ژیمناستیک به کودکان امکان میدهد تا به روشهای خاص خودشان ابراز وجود کنند. قسمت مهمی از ژیمناستیک به کشف حرکات وفرمهای تازه اختصاص دارد. کودکان مدام به فکر تجربه حرکات جدید و رسیدن به شیوه های ابداعی برای انجام آنها هستند.

ابزارها در ژیمناستیک ریتمیک : رنگ ابزارهای ژیمناستیک ریتمیک مناسب با رنگ لباس ورزشکاران انتخاب میشود و از سال 1997 استفاده از رنگهای طلایی و نقره ای هم آزاد اعلام شده ست.

طناب : طناب از جنس کنف یا مواد مصنوعی ساخته شده است و اندازه آن متناسب با قد ورزشکار انتخاب میشود و دو سر آن گره زده شده است. فرمها و فیگورهای تکنیکی که با طناب اجرا میشود با یک یا دو دست اجرا میشود و طناب میتواند به حالتهای کشیده یا آزاد قرار بگیرد. طناب غالبا به شکل یک موجود مار مانند حمله کننده به نظر میرسد و به دور ژیمناست میپبچد. اما نرمی و انعطاف بدن ورزشکار با ظرافت از چنبره آن خارج میشود.

حلقه : حلقه از چوب یا پلاستیک ساخته میشود و محکم و غیر قابل انعطاف است. قطر داخلی آن بین 80 تا 90 سانتیمتر و وزنش حداقل 300 گرم است. مقطع حلقه میتواند به اشکال مختلف باشد، از جمله دایره، مربع، لوزی و... حلقه، معرف یک فضا است و این فضا باید تا حد امکان توسط ژیمناست، که در درون آن حرکت میکند، به کار گرفته شود. به کار بردن حلقه باید همراه با تغییر مکان مداوم جای دست بر روی آن باشد و شکل حلقه اجرای حرکاتی چون غلطیدن، معلق و وارو زدن و حرکاتی چون طناب زدن را میطلبد. اصل مهم دراین حرکات، هماهنگی صحیح و دقیق حرکات است.

توپ : توپ از جنس پلاستیک ساخته میشود، قطر آن بین 18 تا 20 سانتیمتر بوده و حداقل 400 گرم وزن دارد. توپ تنها ابزاری است که نباید محکم گرفته شود. به این معنا که رابطه بین ابزار و بدن ورزشکار باید بسیار وابسته حس لامسه و حرکات نرم ومماس بدن باشد.توپ با هماهنگی کامل با بدن حرکت میکند. پرتابهای ناگهانی با کنترل زمان و گرفتن به وقع توپ، از عوامل ایجاد کننده هیجان برنامه هستند.

میل : میل ها از چوب یا پلاستیک ساخته میشوند و طول آنها بین 40 تا 50 سانتیمتر و وزن هرکدام حداقل 150 گرم است. میل از سه قسمت تشکیل شده است : بدنه(قسمت پیازی شکل)، گردن( قسمت باریک) و سر( قسمت کروی کوچک). قطر قسمت سر نباید از 3 سانتمتر بیشتر باشد. ژیمناست از میل ها برای انجام حرکات نامتقارن چون چرخاندن، پرتاب کردن و گرفتن و تمام حرکات تردستانه ممکن استفاده و آنها را با فیگورهای ژیمناستیک ترکیب میکند. تمرین و اجرای برنامه با میل احتیاج به حس بسیار تقویت شده ریتم، زمان بندی، هماهنگی حواس و دقت فراوان دارد. کار با میل بیشتر برای ورزشکارانی که دست چپ و راستشان از قدرت یکسان برخوردار است (ذوالیمینین هستند) توصیه میشود.

دسته : دسته از چوب، پلاستیک یا فایبرگلس ساخته میشود. قطر آن حداکثر 1 سانتیمتر و طول آن همراه با حلقه بین 50 تا 60 سانتیمتر است.

روبان : روبان از پارچه ساتن یا هرنوع پارچه آهار نخورده و لغزان ساخته میشود. عرض آن بین 4 تا 6 سانتیمتر و طول آن حداقل 6 متر است. این بخش باید یکسره باشد و قسمت انتهایی آن برای اتصال به حلقه دسته میتواند تا بخورد.یک لبه محکم کننده حداکثر 5 سانتیمتری، میتواند داخل دو لایه سر آزاد روبان قرار بگیرد تا انجام حرکات را ساده تر کند. وزن آن حداقل 35 گرم است. روبان ابزاری بلند و سبک است و میتوان آنرا به هرسو پرتاب نمود. حرکات زیبای آن با ساختن فرمها و اشکال در فضا به وجود می آید. پرواز آن در هوا اشکال و تصاویری از هر نوع ممکن و هر اندازه ای به وجود میآورد و میتواند تداعی کننده ریتم های مختلف موسیقی و حرکت ورزشکار باشد. حرکات حلزونی، ماری و پرتابها از جمله حرکات اصلی این بخش هستند.
برگرفته از سایت :

http://www.farya.com/id/63

 

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 12 مهر1386ساعت 2:20 بعد از ظهر  توسط یک افسرده  |